Również w pozytywizmie dziecko służyło do pokazania jej dobrych jak i złych stron. Pozytywiści traktowali literaturę jako formę użytkową – tutaj pojęcie utylitaryzmu, literatura powinna uświadamiać w dziedzinie społecznej, ma również przedstawiać rzeczywistość w sposób jak najbardziej prawdopodobny. Była nośnikiem wielu tematów, wymagających natychmiastowej reakcji pisarskiej. W nowelistyce można wyróżnić tematy związane z życiem mieszkańców wsi a szczególnie życiem wiejskich dzieci. Nie były traktowane jak ludzie, tylko jak małe, niepotrzebne przeszkody w życiu dorosłych. Pogląd pisarski zmienił się, pozwolił od czasów pozytywizmu na to by dziecko ująć jako pełnoprawną postać, wokół której mogła się zawiązać akcja. Pozytywiści pokazali, że jego psychika nie jest tożsama z dorosłą. Dziecko jest niejednokrotnie bardziej narażone na cierpienie w świecie kierującym się okrutnymi często prawami, gdyż jest ono bezbronne i zbyt słabe, by im się oprzeć. Ufność dziecka tym bardziej naraża je na cierpienie, nie zna ono jeszcze mechanizmów rządzących społeczeństwem. Nie opanowało jeszcze umysłem otaczającego je świata. Rozumie mniej niż dorosły, ale odczuwa i przeżywa głębiej.

azureus, Korepetycje francuski, Odtrucia, szkolenia językowe dla firm kraków, Archeologia , kursy języka angielskiego, Piszemy prace licencjackie i magisterskie. Oferujemy różnego typu opracowania.